Virbac Poland

Kot niewychodzący, a pasożyty

Ocena 0 (0 Głosuj)

Mój kot nie wychodzi z domu: czy może zarazić się pasożytami?

Prawdopodobieństwo zarażenia się pasożytami wewnętrznymi (glisty, tasiemce) jest większe, jeśli kot regularnie wychodzi na zewnątrz, ale młody kot może zostać zarażony nimi tuż po swoich narodzinach.

pasożyty1.png

Fakt: u kotów niewychodzących z domu istnieje małe ryzyko inwazji kleszczy
Fakt: pchły mogą pojawić się w domu niezauważenie!

Jeśli w domu , w którym przebywa kot mieszka również pies, istnieje duże ryzyko, że wychodzący na zewnątrz pies  przyniesie pchły do domu od innego zwierzęcia.

Fakt: wiele kotów mieszkających w domu jest narażonych na ryzyko zakażenia różnymi niebezpiecznymi chorobami
Mit: kot niewychodzący nie ma okazji zarazić się pchłami

Pchły mogą zostać przyniesione do domu przez właścicieli zwierząt lub przez inne zwierzęta domowe, np. psa. Należy mieć świadomość, że pchły składają jaja w domu, a ich rozwój ma miejsce w bezpośrednim otoczeniu Twoich zwierząt.

Larwy pcheł znajdując schronienie w zagłębieniach parkietu, w legowisku, dywanie osiągają dorosłość, po czym wskakują na zwierzę powodując inwazję. Jaja i larwy pasożytów mogą przetrwać w Twoim domu przez wiele miesięcy, dlatego ważne jest regularne odkurzanie mieszkania i pranie legowisk swoich pupili.

Leczenie psa z inwazji pasożytów bez jednoczesnego leczenia kota, który z nim mieszka jest bezcelowe, ponieważ  kot staje się  dla pasożytów schronieniem, co ułatwia pchłom przetrwanie w Twoim domu.

Fakt: kocięta często zarażane są glistami tuż po urodzeniu

Glisty są niezwykle częstymi pod względem występowania pasożytami u kociąt. Zarażenie młodych kociąt odbywa się zwykle drogą laktogenną (z mlekiem matki) lub poprzez połknięcie jaj inwazyjnych ze środowiska. Z tego względu w pierwszych 6 miesiącach życia niezwykle istotne jest regularne odrobaczanie zwierzęcia (co 2-4 tygodnie), aby pozbyć się pasożytów, które powinno być kontynuowane przez pierwszy rok życia kota, nawet jeśli kot nie wychodzi z domu.

Do zarażenia glistami może dojść też u starszych kotów, które nie wykazując objawów klinicznych mogą stać się siewcami jaj tych pasożytów.

Lekarz weterynarii doradzi w kwestii częstotliwości podawania i typu leków odrobaczających.

Regularne odrobaczanie jest ważne nie tylko dla zdrowia naszego kota, ale także dla zdrowia rodziny, w której kot żyje, gdyż przypadkowe połknięcie jaj glist może być niebezpieczne dla ludzi, a w szczególności dla dzieci czy osób z upośledzoną odpornością.

Fakt: pchły mogą zarażać tasiemcem

Koty mogą zostać zarażone tasiemcem psim, dla którego żywicielem niezależnie od nazwy, mogą być koty i psy. Kot zaraża się podczas codziennej pielęgnacji sierści gdy przypadkowo połknie pchłę zarażoną tasiemcem. Najbardziej narażone na zarażeniem tasiemcem są koty , u których nie jest stosowana profilaktyka przeciwpchelna.

Tasiemiec rozwija się w przewodzie pokarmowym kota, który zaczyna wydalać jaja tasiemca, i cykl życia pasożyta jest w ten sposób podtrzymany.

Czym jest choroba kociego pazura?

Choroba kociego pazura to jeden z najczęstszych skutków inwazji pcheł.

Pchły zakażone Bartonella henselae łatwo przenoszą tę bakterię na koty. Do zakażenia człowieka dochodzi zazwyczaj na skutek zadrapania skóry przez kota, który jest nosicielem tej bakterii.

Szacuje się, że nawet 40% kotów w pewnym momencie swojego życia stanie się nosicielem Bartonella henselae.

Koty rzadko wykazują objawy zakażenia Bartonella henselae, które mogą być wyrażone poprzez limfadenopatię z gorączką, zapalenie błony naczyniowej oka, zapalenie wsierdzia.

Dzieci poniżej 5 roku życia i osoby z osłabionym układem odpornościowym są najbardziej podatne na poważne powikłania po zakażeniu tą bakterią.

Oceń treść: 5 4 3 2 1

Kot niewychodzący, a pasożyty

Effipro spot-on dla kotów

Dowiedz się więcej

Effipro Spray

Dowiedz się więcej